De waarheid...

De waarheid die ik nu draag…

Daar sta ik dan in het licht met een stem,

Een stem dat zegt moet je dit wel doen?

Je doet het toch niet goed, je bent het niet waard!

Elke dag weer, die stem dat ik niet goed genoeg ben,

En dat weegt zwaar, 

Het weegt zwaar op mijn maag,

Het weegt zwaar in heel mijn zijn,

Want dit is wat ik geloofde en wat ik dacht dat ik waard was,

Elke dag weer kreeg ik het te horen,

Ik zag het voor me en voelde het in mijn systeem…

Dit weegde zo zwaar dat ik mezelf verloor,

Verloor in de stemmen dat mijn waarheid was geworden…

Totdat ik niet meer kon en een andere weg insloeg,

Ik begon te verlichten, ik begon weer te stralen,

Ik kon weer lachen zonder een masker te dragen,

Door de groei, de spiegels verdwenen die stemmen heel langzaam…

Elke keer dat ik uit mijn comfortzone stapte,

Elke keer dat ik in mij zelf geloofde,

Verdwenen de stemmen, de zinnen, de woorden

Die zo zwaar waren geworden, 

Ze veranderde naar de waarheid die ik nu draag!

Liefs,
Souljourney Sharon