Diepe wonden...

Diepe wonden helen niet vanzelf…

Vaak kijken we ervan weg, rennen we weg,

We stoppen alles weg, zodat we niet hoeven te voelen,

Niet te voelen wat er is, totdat…

Totdat je niet meer kunt, jezelf zo voorbij loopt,

Dat je alleen nog maar wilt liggen, niks doen,

Je blijft weg van de buitenwereld, alles is teveel…

Dit gebeurde bij mij dik 3 jaar geleden,

En nog wilde ik vooruit gaan, niet voelen,

Niet weten, niet zien, lachen alsof er niks aan de hand was,

Terwijl diep vanbinnen ging ik kapot,

Kapot van pijn en verdriet dat opgeslagen lag,

Op een hoekje lag om eruit te komen,

En toen, toen moest ik wel…

Ik moest stoppen met alles wat ik deed want ik werd ziek,

Ik had een burn-out, depressie alles was teveel,

En nog hield ik mezelf voor de gek dat het allemaal wel mee viel,

En zo nog heel veel obstakels gehad,

Totdat ik vorig jaar januari stopte,

Stopte met vechten en voor mezelf koos…

Ik koos voor mezelf en een wereld ging voor me open,

En zie mij nu staan, zie nu waar ik ben,

Een vrouw die in haar kracht staat vol met haar eigen vertrouwen en zelfliefde,

Een vrouw dat echt van binnenuit lacht,

Zonder dat ze doet alsof, zonder dat ze zichzelf voorbij loopt,

Maar mezelf voor de gek houden dat kan nog altijd,

Alleen een stuk minder en ik ben dankbaar voor dit hele proces…

Heel veel liefs,
Souljourney Sharon