Groepen...

Waarom ik groepen vermeed…

Ik vermeed groepen uit angst,

Ik vermeed ze uit pijn en verdriet,

Ik voelde me nooit verbonden,
Altijd het buitenbeentje,

Alsof ik niet goed genoeg was en er niet mocht zijn…

Telkens weer die cirkel van herhaling,
Telkens als ik in een groep kwam,
Voelde ik dat ik anders was en er niet hoorde,

Ik werd buitengesloten,

Achter mijn rug om gepraat, het eeuwige buitenbeentje…

Vandaag de dag erken ik het,
Ik zie de wond die er omheen is gebouwd,

Ik voel en ervaar de pijn opnieuw,

Om het vervolgens een plaats te mogen geven,

Want ik ben misschien het buitenbeentje in andermans ogen…

Ik ben wel mezelf zonder masker,
Ik sta hier aanwezig in het hier en nu met een lach,

Mijn authentieke ziel zichtbaar,
in waarheid en in licht…

Zo ga ik verder met de liefde in mij, zichtbaar…

Heel veel liefs,

Souljourney Sharon