Stille tranen...

Het is stil

Het is intens

Een traan en een lach

Beide vliegen voorbij,

Rust, adem, wat een reis…

Een reis van acceptatie,

Aanwezig zijn

En een weg banen tussen emoties,

Een reis wat raakt tot in de kern,

Mijn ziel en hart die spreken de taal van liefde…

echter de pijn die het nog draagt,

Die laat nu los,

De masker die ik droeg, is verdwenen,

Verdwenen in het licht van duister…

Zoveel dat het nog droeg

En zoveel dat nu verlaat,

Alleen door 1 weerspiegeling,

Door 1 barst open te breken,

Rollen de tranen van liefde…

Heel veel liefs,

Souljourney Sharon