Verloren in tijd...

Verloren in tijd vond ik mijn weg…

Daar zat ik dan, helemaal alleen, verloren,

Verloren door alles om mij heen,

Verloren in duisternis, verloren in tijd,

ik zag geen weg; helemaal verloren en alleen…

Tijd ging aan mij voorbij,

Terwijl ik mezelf was verloren in tijd,

Ik bleef maar harder rennen en werken,

Ik liet alles passeren en vergat de tijd,

Vergat wat echt telde voor mij,

Ik was verloren alles om mij heen…

Vast gegrepen door emoties en tijd,

Verloren in deze grip, hunkerde ik naar verandering,

Ik voelde dat ik op zoek was naar antwoorden,

Op zoek was naar verlossing van verlorenheid,

Ik zag een lichtpuntje in de verlorenheid van tijd…

Vanuit daar vond ik langzaam mijn licht,

Ik vond langzaam mijn hart, passie en kracht,

Ik stapte uit de tijd van verlorenheid,

En ik vond de weg terug naar mijzelf…

Echter had deze weg nog veel kronkels, waardoor deze nog lang voortzette,

Maar dan daar zag ik het dan eindelijk,

Ik zag mijn authentieke ziel die straalde van geluk,

Die verbonden was met alles om zich heen,

Ook met mij, zo kwamen we weer tot elkaar

En begonnen wij samen als eenheid te stralen💖…

Heel veel liefs,
Souljourney Sharon